9 kwietnia o 11:46 UTC z kompleksu startowego LC-2 chińskiego kosmodromu Xichang wystrzelona została rakieta nośna Chang Zheng-3B w swej najsilniejszej wersji G2. Miała ona wynieść na orbitę przejściową do geostacjonarnej indonezyjskiego satelitę telekomunikacyjnego Palapa-N1 (Nusantara-2).

Rakieta CZ-3B z satelitą Nusantara na wyrzutni.

Start początkowo przebiegał zgodnie z planem, aż do przejęcia funkcji przez ostatni, trzeci stopień H-18. Pierwszy zapłon dwóch silników YF-75 napędzanych ciekłym wodorem i ciekłym tlenem zakończył się 43 sekundy za wcześnie z powodu awarii. Osiągnięta wówczas prędkość była o około 420 m/s mniejsza od orbitalnej, w wyniku czego nadal połączony z trzecim stopniem niedoszły satelita wszedł ponownie w gęste warstwy atmosfery w rejonie wysp Saipan i Guam na Oceanie Spokojnym. Spłonięcie zestawu zostało zaobserwowane i utrwalone na nagraniach wideo przez licznych świadków.

Satelita Nusantara Dua podczas przygotowań przedstartowych.

Nusantara-2 o masie startowej 5550 kg został zbudowany został przez CAST (Chinese Academy of Space Technology) na bazie platformy DFH-4E. Operatorem satelity miało być konsorcjum PSNS (Palapa Satelit Nusantara Sejahtera), powstałe z połączenia PSN (Pasifik Satelit Nusantara) i Indosat Ooredoo. Po umieszczeniu na orbicie geostacjonarnej nad punktem 113°E miał zastąpić satelitę Palapa-D1. Satelita ten, wystrzelony w roku 2009 przy użyciu nieco słabszej, podstawowej wersji CZ-3B, miał funkcjonować przez 15 lat. Jednak z powodu zbyt niskiego ciągu w jednym z dwóch silników trzeciego stopnia podczas restartu, musiał zużyć sporą część zapasu paliwa przeznaczonego do utrzymywania się w wyznaczonym miejscu, co wymusiło wcześniejsze zastąpienie go.

Obecne niepowodzenie startu chińskiej rakiety jest drugim w tym roku, poprzednie wydarzyło się 16 marca, gdy startująca z kosmodromu Wenchang rakieta CZ-7A również nie osiągnęła orbity. Choć nie zostało to dotąd potwierdzone, to podejrzewa się, że winę za katastrofę ponosi także trzeci stopień. Należy podkreślić, że jest to identyczny, jak w CZ-3B/G2 kriogeniczny H-18.

Podpis: Waldemar Zwierzchlejski (fot.: CAST, China Great Wall Industry Corporation)